Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Οι αντιθέσεις και Η αντίθεση (Το πρώτο μου άρθρο)

Για ακόμη μια φορά στις 6/6/2007 ξεκίνησε η τριήμερη συνάντηση των G8. Οι ηγέτες των οχτώ πλουσιότερων χωρών συναντήθηκαν αυτή τη φορά στο Χάϊλιγκενταμ της Γερμανίας, για να θέσουν τα γενικά πλαίσια της πολιτικής που θα ακολουθήσουν και να αντιπαραθέσουν τα συμφέροντά τους. Όπως φάνηκε οι οχτώ δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα. Στις αποφάσεις που πάρθηκαν φαίνονται οι μεγάλες αντιθέσεις, που βρίσκονται κυρίως μεταξύ της Γερμανίας και των Η.Π.Α. καθώς και μεταξύ της Ρωσίας και των Η.Π.Α.

Για άλλη μια φορά οι Η.Π.Α. δε συμφώνησαν με την πρόταση της Γερμανίδας Καγκελάριου, η οποία πρότεινε ένα σχέδιο για να μειωθεί η εκπομπή των ρίπων του θερμοκηπίου μέχρι το 2050 στο μισό αυτών που εκπέμπονταν το 1990. Αντί λοιπόν η πρώτη σε ρίπους χώρα να συμφωνήσει, μίλησε αοριστολογώντας ,όπως αναμέναμε άλλωστε , καταλήγοντας σε μια ευχή για τη σωτηρία του περιβάλλοντος.  Παράλληλα οξύνθηκε η αντιπαράθεση μεταξύ του Μπους και του Πούτιν για το θέμα της αντιπυραυλικής ζώνης. Ο Μπους δεν υποχώρησε στο ζήτημα και ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στην εγκατάσταση
πυραύλων σε κοντινές στη Ρωσία χώρες. Ο Πούτιν δήλωσε ότι θα στρέψουν και οι Ρώσοι τους πυραύλους τους να στοχεύουν χώρες της Ευρώπης στις οποίες έχουν βάσεις οι Η.Π.Α. Είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε λίγο πριν το ξέσπασμα ενός νέου ψυχρού πολέμου.  Επίσης ανακοινώθηκε και η σχεδόν καθιερωμένη υπόσχεση για το διπλασιασμό της βοήθειας που θα σταλεί στην Αφρική, υπόσχεση που θα παραμείνει γράμμα κενό όπως και η απόφαση της προηγούμενης συνόδου.

Είπαμε ότι οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των οχτώ κρατών είναι έντονες. Όμως αυτές ευχαρίστως παραμερίστηκαν μπροστά στον κοινό εχθρό, τους διαδηλωτές. Οι G8 συνεδρίασαν σε ένα χώρο οχυρωμένο με συρματοπλέγματα ανυπολόγιστης αξίας και με την περιφρούρηση των 16.000 αστυνομικών. Έτσι στην πραγματικότητα αναγκάστηκαν να παραδεχθούν την παρανομία και την αυθαιρεσία των συνεδριάσεών τους. Μαζικές λοιπόν ήταν οι κινητοποιήσεις που έδειξαν την πλήρη αντίθεση του λαού με τον θεσμό αυτό. Δυναμικές διαδηλώσεις που αντιμετωπίστηκαν με τη συνηθισμένη βία και βαρβαρότητα της εξουσίας. Με τη χρήση αντλιών νερού, με εκατοντάδες τραυματισμένους διαδηλωτές, πάρα πολλές συλλήψεις από τις πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις. Τα μέτρα που έλαβε η γερμανική κυβέρνηση παραπέμπουν σε εποχές ανοιχτού φασισμού. Οι σωματικοί έλεγχοι, η απαγόρευση στους διαδηλωτές να αντιδρούν στις επιθέσεις (αντίσταση κατά της αρχής), η απαγόρεύση αριστερών συμβόλων καθώς και η απέλαση αριστερών από τη χώρα ήταν μερικά από τα πολλά και αντιδημοκρατικά μέτρα που πάρθηκαν από την αστυνομία.

Δηλαδή όλοι αυτοί θέλουν να μεγαλώσουμε όλοι εμείς σε ένα κόσμο που δεν θα έχουμε δικαιώματα και ελευθερίες, ενώ με σημαία το κέρδος θα έχουν καταστρέψει ολοκληρωτικά το περιβάλλον. Μόνη ελπίδα μέσα σε όλα αυτά είναι η αντίσταση, το μοναδικό μας μέσο.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του ΔΑΜΑΣ, Μαθητές έξω απ' την τάξη, το 2007
Η αναφορά της πηγής είναι θέμα καλού χαρακτήρα, αλλά ο καλός χαρακτήρας δεν είναι υποχρεωτικός 🏴