Πρόσφατη αρθρογραφία...

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Γαλλικές εκλογές & αποχή

Σάρωσε ο Μακρόν στις Γαλλικές εκλογές, σε μια πύρρειο νίκη που του εξασφάλισε μεν την αυτοδυναμία των εδρών (341 στις 566), αλλά του στοίχισε -τόσο σε αυτόν όσο και συνολικά στο γαλλικό αστικό σύστημα- μια αποχή που έφτασε το 56,83%!

«Και τι έγινε», θα ρωτήσει κανείς. Κατάφερε η αποχή να αλλάξει τον κόσμο;

Σαφώς και όχι. Η αποχή είναι ανίκανη να αλλάξει τον κόσμο από μόνη της, όπως είναι
αδύνατον να αλλάξει τον κόσμο ένα μόνο μέσο, είτε αυτό είναι μια αφισοκόλληση, είτε είναι μια συγκέντρωση 500.000 ανθρώπων έξω από το κοινοβούλιο, είτε είναι μια δυναμική ενέργεια. Η αλλαγή του κόσμου είναι μια υπόθεση που αφορά την σωστή χρήση μιας σειράς από ενέργειες οι οποίες θα οδηγήσουν στην επανάσταση: Οι επαναστάσεις αλλάζουν τον κόσμο.

Ωστόσο.
Μια τόσο αυξημένη αποχή έχει δύο οφέλη:

➢ 1. Καταγράφει την άρνηση του κόσμου να αναζητήσει λύση μέσα από τις εκλογές και στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Το πρώτο βήμα για την ανατροπή ενός καθεστώτος είναι η άρνησή του.
Αυτή η δυναμική είναι κάτι που έχει καταλάβει πολύ καλά το γαλλικό αστικό σύστημα, πριν αποτυπωθεί στις εκλογές και έχει αρχίσει να παίρνει τα μέτρα του. Μεταξύ αυτών η διαρκής πλέον παρουσία του στρατού στους δρόμους της Γαλλίας, με αφορμή τις ισλαμικές επιθέσεις.

➢ 2. Οι εκλογές αποτελούν για τις αστικές δημοκρατίες ένα άλλοθι δημοκρατίας, ένα προσωπείο. Όσο οι πολίτες διατηρούν τις αυταπάτες ότι ψηφίζοντας μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις, δίνουν στην αστική δημοκρατία το δικαίωμα να παρουσιάζει τον εαυτό της ως μια δημοκρατία: «Οι πολίτες συμμετέχουν».
Από τη στιγμή όμως που η αποχή ξεπερνάει το 51% τότε οι πολίτες παύουν να συμμετέχουν, με αυτόν τον ένα και μοναδικό τρόπο που τους επιτρέπει η "δημοκρατία" τους. Τότε νομιμοποιείται* και κάθε πρωτοβουλία εναντίον ενός συστήματος που δεν καταφέρνει να συγκεντρώσει την συμφωνία της πλειοψηφίας.

*Στην πραγματικότητα το επαναστατικό δίκαιο νομιμοποιεί κάθε πρωτοβουλία ενάντια σε ένα άδικο σύστημα. Αν επιπλέον αυτό το σύστημα έχει χάσει ακόμα και την προσχηματική και τυπική αυτή τελευταία δικαιολογία, τότε πλέον μιλάμε για έναν -ξεκάθαρα και χωρίς τυπικές αμφιβολίες πια- δίκαιο αγώνα.

Διατηρώ την αισιοδοξία ότι στην χώρα της Γαλλικής Επανάστασης αυτή η αφύπνιση θα έχει συνέχεια.

Viva la révolution!

.

«Μη ζεις με αυταπάτες ότι οι πλούσιοι θα σου επιτρέψουν ποτέ με την ψήφο σου να τους στερήσεις τα πλούτη τους»

Lucy Parsons

Τα Δημοφιλη