Πρόσφατη αρθρογραφία...

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Η θέση της αριστεράς είναι στο δρόμο

Υπάρχει λόγος που όλες οι αριστερές κυβερνήσεις στον κόσμο ξεκινούν πάντα κάποια στιγμή και σταδιακά μετατοπίζονταν προς τα δεξιά μέχρι να γίνουν και οι ίδιες κυβερνήσεις εκμετάλλευσης. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι διότι δεν είναι δουλειά της αριστεράς να κυβερνάει αλλά να διαμαρτύρεται. Αυτό που τα καθεστωτικά κανάλια παρουσιάζουν σαν αρνητικό και σαν κατηγορία, αυτό που η αριστερά σήμερα προσπαθεί να αρνηθεί είναι στην πραγματικότητα το μεγάλο της όπλο, η ίδια της η ταυτότητα.

Η αριστερά από την ιστορική της γέννηση αλλά και σε όλες τις μεγάλες της στιγμές - όλες τους επαναστατικές - σημαδεύτηκε ως η έκφραση εκείνη που καλεί τον λαό στην αντίσταση. Η δύναμη που αντιμάχεται την αδικία και την εξουσία. Γι αυτό και όταν κάποιος προσπαθεί να την κάνει εξουσία αποτυγχάνει. Διότι από την ίδια στιγμή παύει να είναι Αριστερά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η αριστερά είναι καταδικασμένη να χάνει, αλλά ότι δεν είναι προορισμένη να κυβερνήσει, τουλάχιστον όχι με αυτό τον τρόπο. Η αστική μορφή διακυβέρνησης οδηγεί αναπόφευκτα κι εξορισμού στην αστικοποίηση της κάθε αριστερής κυβέρνησης. Αυτή είναι μία εξέλιξη που είναι καθορισμένη εξαρχής και ανεξάρτητη από τις προθέσεις της. Ο λαός είναι εκείνος που πρέπει να κυβερνά και η αριστερά το όχημα για αυτή την εξουσία, και όχι το αντίθετο, δηλαδή απλώς κάποιοι εκπρόσωποι.

Η αριστερά πρέπει να είναι εκείνη η παρόρμηση που αμφισβητεί διαρκώς την εξουσία. Πρέπει να κινείται συνέχεια, σαν το πεντάλ του ποδηλάτου. Διαφορετικά, έστω και μια στιγμή να ξεχαστεί, όπως λέει και ο ποιητής, «αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στη νύχτα του πολέμου».

Είναι το μήνυμα που μας έδωσε παλιότερα ο Τσε Γκεβάρα και που μας δείχνει και σήμερα ο Ταμπέρο Χόρχε Σαμπάλσα με τη στάση του. Ο παντοτινός αντάρτης των Τουπαμάρος που - παρότι στη χώρα του "επιτέλους κυβερνά η αριστερά"- παρόλο που θα μπορούσε να βρίσκεται σε κάποια θέση εξουσίας, παρά την ηλικία του εκείνος επιλέγει και βρίσκεται στο δρόμο, στον αγώνα. Πότε αντιμέτωπος με τις αστυνομικές και πότε με τις δικαστικές αρχές αγωνίζεται για τις ιδέες του. Μέχρι την τελική νίκη.

Στην Ουρουγουάη σήμερα μας είπε κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα συμβαίνει κάτι που όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι θα συμβεί και στην Ελλάδα σε μία περίπου εβδομάδα. Η κυβέρνηση του Φρέντε Άμπλιο, στο οποίο μάλιστα συμμετέχουν και πρώην μέλη των Τουπαμάρος, αποτελεί μία λατινοαμερικάνικη εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ, τηρουμένων των αναλογιών.

Παρ' όλη όμως την αίσθηση που προκαλεί η «κυβέρνηση της αριστεράς» και ο «πρόεδρος των φτωχών» στην πράξη δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Η αριστερή κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει δυνάμεις καταστολής και να χτυπάει διαδηλώσεις. Ο αριστερός πρόεδρος των φτωχών που γνώρισε πολύ καλά την βία της εξουσίας πάνω του κρατάει τώρα το καλάμι και στρέφει την ίδια βία εναντίον όσων εξακολουθούν να αγωνίζονται.

Όπως μας είπε χαρακτηριστικά ο Ταμπέρο: «Οι προηγούμενες κυβερνήσεις πριν από χρόνια μας έβαλαν να ζούμε με ψίχουλα και ενώ το Φρέντε Άμπλιο σήμερα παρουσιάζεται σαν το μέτωπο των αυξήσεων και της ευημερίας στην πραγματικότητα οι αυξήσεις που δίνει είναι ψίχουλα μπροστά σε όσα χάθηκαν τα προηγούμενα χρόνια».

Αυτή είναι η ιστορία των αριστερών κυβερνήσεων στο πέρασμα των χρόνων, ιδιαίτερα εκείνων που δεν αναδείχθηκαν ως αποτέλεσμα λαϊκών αγώνων αλλά ως μεσσίες που φέρνουν τη λύτρωση.

Δεν υπάρχουν απελευθερωτές. Οι άνθρωποι ελευθερώνονται μόνοι τους.

.

«Μη ζεις με αυταπάτες ότι οι πλούσιοι θα σου επιτρέψουν ποτέ με την ψήφο σου να τους στερήσεις τα πλούτη τους»

Lucy Parsons

Τα Δημοφιλη