Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2014

Σύντομη Αποτίμηση - Ξανά Αποχή!

Στις πρόσφατες, χτεσινές διοικητικές εκλογές συνέβη ό,τι ακριβώς ήταν αναμενόμενο και αναπόφευκτο να συμβεί. Από τις 7 το πρωί μέχρι τις 7 το βράδυ επικρατούσε ενθουσιασμός κι ελπίδα, κορύφωση του προεκλογικού ενθουσιασμού, για να τις ακολουθήσουν διάψευση και απογοήτευση στις 10 το βράδυ.
Ακριβώς όλα αυτά για τα οποία είχαμε προειδοποιήσει. Δεν έτυχε να δικαιωθεί αυτή η πρόβλεψη. Δεν ήταν πρόβλεψη. Ήταν και είναι απλώς η ανάγνωση της ιστορίας. Η αναγνώριση της πραγματικότητας χωρίς ψεύτικες αυταπάτες και ελπίδες.
Οι λαοί δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από κανέναν. Μόνοι τους, με τις δικές τους δυνάμεις μόνο και με το αίμα τους θα κερδίσουν τη ζωή τους. Με την κόκκινη σημαία μας, την βαμμένη από αίμα.
Ο δρόμος για την ελευθερία δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Αξίζει όμως τον κόπο.
Η διαδικασία των εκλογών που διεξάγει το αστικό κράτος είναι στημένη. Από τους άδικους εκλογικούς νόμους, από την άδικη και άνιση προβολή των κομμάτων, από την ίδια την ύπαρξη φτωχών και καταπιεσμένων πο…

Αντιεκλογική Διακήρυξη

«Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες» Καρλ Μαρξ
Η αποχή από την άλλη μεριά είναι παράνομη. Προβλέποντας ακόμη και ποινή φυλάκισης από έναν μήνα μέχρι ένα χρόνο το καθεστώς επιστρατεύει και την καταστολή για να μαζέψει ψήφους.
Οι εκλογές ως άλλοθι 
Ένα καθεστώς αν θέλει να αυτοαποκαλείται δημοκρατία, έστω και κουτσουρεμένη, χρειάζεται ένα άλλοθι για να νομιμοποιήσει το έγκλημα. Αυτό το άλλοθι για μία κατ'επίφαση δημοκρατία είναι οι εκλογές.
Με αυτόν τον τρόπο οι ένοχοι για την καταπίεση και την εξαθλίωση του λαού αποκτούν συνένοχο στο έγκλημα τον ίδιο το λαό. Ο θύτης μοιράζεται την ευθύνη με το θύμα του. Αυτή την αλήθεια αποτύπωσε περιγραφικά και κυνικά στην περίφημη φράση του ο Πάγκαλος: «Μαζί τα φάγαμε». Έτσι ο λαός βρέθηκε συνένοχος σε ένα μεγάλο φαγοπότι από το οποίο δεν έφαγε ούτε ήπιε τίποτα (και αν έφαγε ήταν ψίχουλα) μόνο και μόνο επειδή τους ψήφισε.
Οι εκλογές φυσικά για να είναι "δημοκρατικές" χρειάζονται και μία αντιπολίτευση. Και ο πιο αφ…

1 Μαΐου - Αργία, και όχι απεργία

Η πρωτομαγιά θα έπρεπε να ήταν απεργία. Αλλά δεν είναι.
Διότι αν ήταν απεργία θα είχε αιτήματα. Θα είχε αποφάσεις. Θα είχε κάποιο σκοπό. Χαρακτηριστικό είναι πως σήμερα δεν ακούστηκε καν (ή εγώ δεν άκουσα) κάποιο σύνθημα για το οκτάωρο. Δεν έχει καταργηθεί; Η σημερινή δεν ήταν απεργία; Που είναι το αίτημα;
Ακόμα αν ήταν απεργία τότε όσοι μετά τη διαδήλωση πήγαν για καφέ ή για φαγητό θα ήταν απεργοσπάστες, κι ας φώναζαν για επανάσταση στη διαδήλωση.
Αν η σημερινή μέρα θεωρηθεί απεργία πρέπει να πούμε ότι ήταν εξαιρετικά αποτυχημένη, από την συμμετοχή της μέχρι τα συνθήματα και τα αιτήματά της. Δεν συμφέρει καθόλου.
Η σημερινή διαδήλωση δεν ήταν απλώς ένας περίπατος όπως οι υπόλοιπες. Μια λιτανεία όπως τις χαρακτηρίζουμε ορισμένοι. Ήταν ένας επιτάφιος, λίγο μετά το Πάσχα. Ήταν η κηδεία των εργατικών κατακτήσεων και η παραδοχή πως δεν υπάρχει διάθεση για κάτι άλλο.
Δεν ευθύνεται φυσικά η συγκεκριμένη διαδήλωση. Ούτε σημαίνει ότι δεν έπρεπε να γίνει, ακόμα και εκ των υστέρων μιλώντας. Σημαίνει…