Πρόσφατη αρθρογραφία...

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Σχόλιο για το δημοσίευμα στο “Πρώτο ΘΕΜΑ”

Αρχικά δεν είχα την πρόθεση να ασχοληθώ με το δημοσίευμα στην εφημερίδα “Πρώτο ΘΕΜΑ”, όπως δεν ασχολούμαι και με όλα όσα κατά καιρούς γράφονται. Όμως, επειδή προτιμώ να είμαι ο ίδιος κύριος όσων γράφω και πιστεύω, θέλω να είναι σαφές πως η ψυχολογική τους διάσταση που προσπαθεί να αποδοθεί από τον αστικό τύπο ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.

Όπως και τα άλλα έτσι και το άρθρο της εφημερίδας “Πρώτο ΘΕΜΑ” περιέχει αναπόφευκτα ανακρίβειες, αποτέλεσμα και της δικής μου απροθυμίας να δώσω συνέντευξη ή κάποιες απαντήσεις καθώς ως άνθρωπος προτιμώ να μιλώ όταν έχω να πω κάτι, πράγμα που κατά βάση κάνω από το blog Ανυπότακτος.
Όπως και να 'χει όμως όλα αυτά δεν έχουν μεγάλη σημασία.

Αυτό που έχει όμως πραγματικά ενδιαφέρον δεν είναι τόσο η ενασχόληση μαζί μου αλλά το πως, με αφορμή αυτή, επιχειρείται για ακόμα μία φορά μια απόπειρα συναισθηματικής αντιμετώπισης πολιτικών γεγονότων. Επιχειρείται μια ανάλυση συναισθηματική και όχι πολιτική. Οι αναφορές σε ψυχολόγους, οι συναισθηματικές ερμηνείες, τα "θύματα" και από τις δύο πλευρές του ταξικού πολέμου. Η ίδια αντιμετώπιση που περιγράφεται και στο βιβλίο «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη» περί ψυχολογοποίησης της πολιτικής.

Οι επιλογές οι δικές μου που επιχειρούνται να αναλυθούν με συναισθηματικούς και ψυχολογικούς όρους, οι επιλογές όσων επιλέγουν τις δυναμικές ενέργειες, η επιλογή να γραφτεί το βιβλίο «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη» είναι επιλογές πολιτικές.

Η απόπειρα δημοσιογράφων και κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν, να ερμηνεύσουν και να παρουσιάσουν με συναισθηματικά κριτήρια πολιτικά γεγονότα φανερώνει την αδυναμία τους να τα αντιμετωπίσουν ως αυτά που είναι. Ως πολιτικά και κοινωνικά.

Έτσι βλέπουμε κυνικές ανακοινώσεις για τους χιλιάδες αυτόχειρες που έφεραν οι πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεων. Ψυχρές αριθμητικές ανακοινώσεις για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς αμάχους στους ΝΑΤΟϊκούς πολέμους. Αλλά όταν πρόκειται για ένα δυο πρόσωπα της αποδεδειγμένης και βαμμένης με αίμα εκατοντάδων εργατών διαπλοκής τότε τους πιάνει το "παράπονο". Τότε χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και θυμούνται την ανθρώπινη πλευρά των νεκρών. Πλευρά που ουδέποτε θυμούνται για τα εκατοντάδες θύματα των "πατεράδων" που εκτέλεσε η 17 Νοέμβρη. Αριθμοί χαμένοι σε στατιστικές που ποτέ δεν ασχολείται κανείς μαζί τους.

Αυτή η συναισθηματική και επιλεκτική αντιμετώπιση θανάτων έναντι θανάτων φανερώνει για ακόμα μία φορά την υποκρισία και την κυνικότητα τους.

.

«Μη ζεις με αυταπάτες ότι οι πλούσιοι θα σου επιτρέψουν ποτέ με την ψήφο σου να τους στερήσεις τα πλούτη τους»

Lucy Parsons

Τα Δημοφιλη