Πρόσφατη αρθρογραφία...

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Μέρες Φωτιάς


«Υπάρχουν δεκαετίες στις οποίες δεν συμβαίνει τίποτα
και υπάρχουν εβδομάδες στις οποίες συμβαίνουν δεκαετίες»

             Τέτοιες είναι και οι τελευταίες εβδομάδες στην Ελλάδα. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, απ' τη μια μέρα στην άλλη άλλαξαν όλα. Άνθρωποι ήσυχοι που μέχρι πρότινος δε θα τους γέμιζε το μάτι σου, που θα τους έλεγες μέχρι και δεξιούς κάναν πράγματα που δεν έχει κάνει η αριστερά απ' το '73. Απ' τη μια μέρα στην άλλη αυτοαποκαλούμενοι “επαναστάτες” που τοποθετούνταν στην άκρα αριστερά βρέθηκαν πολύ πιο δεξιά από μέχρι πρότινος δεξιούς ψηφοφόρους. Άνθρωποι ενωμένοι υπό άλλες συνθήκες αποδείχθηκε ότι μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα. Το πολιτικό σκηνικό ανατράπηκε. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε να διεκδικεί την εξουσία, ενώ το παλιό κυβερνητικό προσωπικό χρεοκόπησε, τσακίστηκε και καταρρέει.
           Μια απ' τις τελευταίες κινήσεις της καταρρέουσας κυβέρνησης ήτανε να κλείσει την ΕΡΤ. Αυτή η τελευταία πράξη ήρθε ως κερασάκι στην τούρτα. Ένας λαός που βρισκόταν σε λήθαργο ξύπνησε. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, άνθρωποι που στα νιάτα του ίσως και να διάβαζαν Μαρξ αλλά που για χρόνια είχαν σκύψει το κεφάλι ζωήρεψαν. Κατέλαβαν τον κρατικό σταθμό και σήκωσαν δικό τους πρόγραμμα. Η διοίκηση της ΕΡΤ πέρασε στη συνέλευση των εργαζομένων της και ο σταθμός εξέπεμψε απ' το διαδίκτυο. Αυτές τις μέρες η ΕΡΤ οργανώνει υπέροχο πρόγραμμα, συναυλίες και εκδηλώσεις. Αποκτά πρωτοφανές και πλήρες δελτίο ειδήσεων. Δημοκρατικό, αντικειμενικό και χαλαρό. Όχι με μαστίγιο και μιζέρια αλλά με χαμόγελο, παρότι με απολυμένο προσωπικό. Την κατάληψη του ραδιομεγάρου της ΕΡΤ περιφρουρεί ο απλός κόσμος. Η ΕΡΤ βγάζει ανακοίνωση αλληλεγγύης σε πολιτικό κρατούμενο. Η ΕΡΤ πλέον δεν αποτελεί επιχείρηση. Αποτελεί ζωντανό οργανισμό.
        Αυτές τις μέρες οι παλιοί θυμήθηκαν και οι νέοι έμαθαν. Ακούς παντού εργαζόμενους που θυμήθηκαν να κάνουν πολιτικές αναλύσεις. Να μαζεύονται σε πηγαδάκια και να κάνουν ουσιαστικές και προωθημένες συζητήσεις.  Απ' το βήμα οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ να διαβάζουν πύρινες και βροντερές ανακοινώσεις, αλλά όχι ξύλινες και αόριστες όπως αυτές της αριστεράς. Λόγους απλούς και πραγματικούς, βγαλμένους μέσα απ' τον αγώνα τους. Το ίδιοι και οι νέοι, ακόμα και παιδιά 15 χρονών που όλα αυτά τα χρόνια είχαν μάθει να νοιάζονται μόνο για σειρές και για κουτσομπολιό τώρα συζητούσαν τι θα γίνει με το μέλλον της ΕΡΤ. Ο λήθαργος που είχε επιβάλει το πανηγύρι της μεταπολίτευσης έπαψε και οι άνθρωποι ξύπνησαν.
               Και το πιο σημαντικό. Ο κόσμος διάλεξε μόνος του την αφορμή του ξεσηκωμού του. Για χρόνια φαινόταν ότι χρόνια θα περάσουν χωρίς να γίνει τίποτα. Ότι θα είναι έτσι για πάντα. Στην Ελλάδα της ολυμπιάδας, τότε που το παραμύθι ήταν καλά στημένο. Ακόμα και μετά τη κρίση το σοκ ήταν τέτοιο που πολλοί έλεγαν ότι η ιστορία θα τραβήξει δέκα ή και παραπάνω χρόνια χωρίς να γίνει τίποτα. Ο κόσμος όμως αντανακλαστικά ξύπνησε. Μπορεί να είναι αγουροξυπνημένος και να ξυπνάει τώρα. Μπορεί να μην υπάρχει σοβαρή επαναστατική δύναμη να τον οργανώσει. Μπορεί να μην ξέρει καν τι να κάνει. Αλλά έχει κάνει ήδη πολλά. Γύρισε την πλάτη στους νενέκους που τον κυβερνούσαν. Η παλιά φρουρά πτώχευσε και απονομιμοποιήθηκε στη συλλογική συνείδηση. Κατέβηκε κατά εκατομμύρια στο Σύνταγμα. Κατέλαβε την ΕΡΤ.
            Έτσι μέσα σε λίγες μόνο ημέρες συνέβησαν όσα δεν είχαν συμβεί τόσα χρόνια. Αυτός ο κόσμος όχι μόνο μπορεί να αλλάξει, αλλά μπορεί να αλλάξει και σε μία νύχτα. Όλη η δουλειά είναι η απόφαση. Αν παρθεί αυτή η απόφαση, και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ καταλάβουν τη ΔΕΗ όπως οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ κατέλαβαν το ραδιομέγαρο, και κόψουν το χαράτσι. Και δουλέψουν οι ίδιοι το εργοστάσιο. Και στην ΕΥΔΑΠ. Στον ΟΤΕ. Στο μετρό.
              Ο ελληνικός λαός δεν είναι ούτε ηλίθιος ούτε αφελής. Κι αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη πως ούτε οι συνθήκες ούτε ο λαός είναι ανώριμοι. Ο λαός είχε πέσει σε λήθαργο, είχε εξαπατηθεί απ' τη παγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ύστερα με το απότομα ξύπνημα σε κατάσταση σοκ οι κυβερνήτες του από τα πούπουλα τον πρόδωσαν και βρέθηκε απέναντι στους πιο αιμοσταγείς τοκογλύφους.
             Σήμερα φαίνεται επιτέλους ότι άρχισε να ξεπερνάει το σοκ. Και όταν απολύθηκε κατέλαβε το χώρο δουλειάς του.

Τώρα πλέον ξέρετε τι πρέπει να κάνετε.

Και τότε και ποιος δε θα μιλήσει για αυτή τη λαμπρή γιορτή ξανανιομού

.

«Μη ζεις με αυταπάτες ότι οι πλούσιοι θα σου επιτρέψουν ποτέ με την ψήφο σου να τους στερήσεις τα πλούτη τους»

Lucy Parsons

Τα Δημοφιλη